9 augustus 2016: Het huis

lestefana   
Nu wordt het toch ook eens tijd dat ik iets aan de blog ga schrijven. Tot nu toe heeft Jacinta dit vooral gedaan. Ik zit nu heerlijk met een croissant en koffie in de zon te genieten en de inspiratie om te schrijven komt nu ook bij mij binnen.

Het is alweer een dag geleden dat we een afspraak met de makelaar hadden. Eerst werden we rondgeleid door de tuin. Nou ja een tuin… een tuin van 1 hectare kun je eigenlijk geen tuin meer noemen, maar groot is het wel. De vernieuwde schuur hoort niet bij het te kopen perceel, maar zal gescheiden worden door een hek en is dan van de buurman.

Het hele perceel is overigens van de familie van de buurman en ze verkopen dit nog te creëren perceel. Hierdoor is het perceel toch iets anders dan we hadden gedacht, maar we hadden al vermoed dat wat we hadden gezien meer dan 1 hectare moest zijn. Nu begrijpen we het. Het terrein achter het huis is erg glooiend en we moeten kijken of we hier met de camping uit kunnen komen. Maar creativiteit hebben we wel en daardoor zouden we dit misschien juist goed kunnen gebruiken om er iets speciaals van te maken.

Eenzame WC
Daarna was het huis aan de beurt. Het “oude” huis is nu opgesplitst in 3 delen. Links zit een ingang met 2 kamers. De ene kamer is een keuken met daaraan een veranda met een erg mooi uitzicht. De andere kamer…. ja, wat zal ik daar eens van zeggen. Dat was een kamer met openhaard, echter de openhaard werkt niet meer. In een andere hoek stond een eenzame WC… in een kamer van 30 m2!
We moesten er erg om lachen.

eenzame-wc     oliekachel     badkamer
Middenin zit een eigen ingang met een trap naar boven. Deze komt uit in een gangetje met WC en aparte douche. Over de datering zullen we het maar niet hebben. Dan is er nog een kamer met een voormalige keuken. Aan de andere kant van de gang zitten nog 2 kamers van 30 m2. Echter, deze zijn toegankelijk via elkaar. Op de hoekkamer heb je wederom een geweldig uitzicht op de omgeving.

Rechts in het huis is nog 1 kamer met eigen deur. We kwamen binnen en onze jongste dochter liep meteen weer naar buiten. Wat bleek, er staat een olieverwarmingsinstallatie met een groot vat olie. Wat een stank! En uit eerdere ervaringen in Bretagne, waar zo’n machine buiten in het tuinhuis stond, maakt dit echt kabaal. Deze machine is wat kleiner dan in Bretagne, maar zal dus lawaai maken.

Megagroot en megahoog
Al met al is het huis niet zo groot dat we er kamers kunnen verhuren en dat we er zelf kunnen wonen. Maar er zijn nog veel meer ruimtes. Achter het huis is over dezelfde breedte en lengte een heel deel aangebouwd. Een deel ervan was de werkplaats van de timmerman, de vroegere eigenaar van het huis. Megagroot en megahoog. Daarnaast nog twee delen, met verdiepingen, voor opslag. Tot slot is er over de helft van dit aangebouwde deel nog een aanbouw van golfplaten. Dit ziet er niet uit, maar kan natuurlijk gesloopt worden.

Verder staat er nog een klein huisje in de tuin. Ook dit is een werkplaats. Met verdieping, alles zeer gedateerd, maar geweldig als toiletgebouw! En als laatste is er nog een klein gebouwtje aan de weg waar de varkens gehouden werden. Zielig, hoe klein die hokken waren. We mogen hopen dat ze overdag naar buiten mochten….

uitbouw-achter     het-kleine-huisje
Nóg een huis
Daarna kwam de makelaar met nog een pand op de proppen en we dachten, waarom niet. En dus scheurden we achter de makelaar aan. Minuten verderop stond een geweldig onderhouden object. Maar een stuk meer afgelegen, we moesten langs tal van smalle, kronkelige en heuvelachtige weggetjes, dit zal voor caravans en campers erg lastig worden.

Het was een geweldig mooi huis. Muren zo dik als een kasteelmuur. Ongeveer dan. Twee kamers beneden, waarvan een de keuken is met een werkende openhaard, wc en doucheruimte. Daarnaast een erg mooie trap, zoals in een paleis, alleen dan van minimale omvang, naar boven. Ook daar twee erg ruime kamers.

Naast het huis een gigantische schuur, die zo bij het huis te trekken is. Aan de achterkant nog een uitbouw, die ook bij het huis te betrekken is. Ook nog een gewelfde kelder. Op het terrein verder ook nog allemaal gebouwen, waarvan een zo groot dat we niet meer konden bedenken wat we er mee zouden moeten. Caravanstalling opperde de makelaar…. Aan de overkant van de kleine landweg een mooie weide die perfect tot camping omgetoverd kan worden.

Een prachtig pand, echter zonder veel uitzicht, en met een vraagprijs van 20.000,- meer toch een beetje te duur. Want ook al ziet het er op het eerste oog beter uit, ook hier moet waarschijnlijk net zoveel aan gebeuren. Zeker voordat je er kamers er in kunt verhuren.

En zo eindigde onze bezichtigingstour van twee huizen. Daarna naar onze tent en ik was doodop. Zoveel indrukken, ik kon niet een eens meer fantaseren en bedenken of deze huizen aan onze verwachting voldoen.