6 januari: Extra dagje blijven

    
Volgens de oorspronkelijke planning zouden we vandaag naar huis rijden. Er zijn echter nog zoveel losse eindjes die we niet achter kunnen laten, dat we besluiten vandaag nog te blijven en pas morgen (zondag) terug te rijden, en ja dan moet iedereen gelijk de volgende dag weer werken en naar school. Maar dat zij dan zo…

Nu kunnen we nog even rustig de laatste dingen opmeten, de kleuren voor de slaapkamers boven uitkiezen met de kinderen – het worden immers hun kamers –  wat opruimen en schoonmaken. Ook gaan we nog even langs de notaris om de definitieve koopakte van ons huis op te halen.

Koopakte
Die koopakte is een lang verhaal gebleken. De verkoop van onroerend goed moet bij een landelijke organisatie aangemeld worden en dat duurt dus even, zeker als het ook nog een soort vrijwilligersbaantje is – zoals we ons hebben laten vertellen. Vervolgens komt het terug bij de notaris. Begin december (dus bijna een jaar na de verkoop!) kregen we bericht dat de verkoop was ingeschreven en dat de akte voor ons beschikbaar was. Ze zouden deze opsturen naar Nederland, alleen voor ons vertrek hadden we nog steeds niks ontvangen. Bij een bezoekje aan het kantoor blijkt dat degene die het had moeten opsturen met zwangerschapsverlof is, maar omdat wij er nu toch zijn, wil haar collega het wel even uitzoeken en kunnen we het later (vandaag dus) ophalen. En zo geschiedt. Eindelijk. Toch wel fijn als je kunt bewijzen dat het huis van jou is….

Gasfles
Een andere nuttige bezigheid vandaag is het regelen van een nieuwe gasfles voor het fornuis. Marvin heeft in de herfstvakantie een prachtig smegg-fornuis geïnstalleerd, maar na een dagje stoven met mijn mooie, nieuwe gloednieuwe stoofpan, hapert het gas steeds. Eerst hielp schudden van de fles nog, maar daarna hield het er definitief mee op. We bestuderen het label dat aan de fles hangt: de spaaractie voor ovenwanten van het benzinestation verloopt op 31 december 2006…. Waarschijnlijk is de fles te leeg of is het mengsel in de loop der tijd zijn verhouding kwijtgeraakt.

Bij de dichtstbijzijnde benzinepomp is dit klusje in een mum geklaard. Alsof de dame een vers croissantje oprolt, zo rolt ze onze lege fles weg. En voordat ze ons een volle fles overhandigt, schopt ze achteloos een paar lege flessen aan de kant. Nu snappen we waar die butsen in de fles vandaan komen…. Maar we hebben weer gas. De prijs is ook heel bijzonder (laag). Staat in geen verhouding tot een weggooiflesje. Met de gasfles in de achterbak cruisen we naar huis.