4 januari: Bij de burgemeester

        
Vandaag is het zover, we gaan met onze plannen naar de burgemeester. Voordat we hem ontmoeten, dienen we bij de secretaresse van de gemeente de bouwvergunning in voor een overkapping boven de veranda. Hier zijn we van de zomer al mee bezig geweest. Ze bekijkt alles grondig, zet stempels, vult nummers in. Het is een grote formaliteit. Voordat ze het doorstuurt naar het departement die zich er ook nog in vijfvoud over moet buigen, wil ze dat we nog precies de maten noteren en het materiaal waar we het van gaan maken. Mooi detail: we zijn het eerste dossier van het jaar 2018!

Vuurdoop
Dan komt de burgemeester. Tot onze verrassing geen oud mannetje maar gewoon iemand van onze leeftijd met een vlotte Franse streepjeskoltrui. Hij geeft een bibberig handje, ruikt naar een verse sigaret en nodigt ons uit te gaan zitten. We delen oud-hollandse drop uit en geven hem een beeldje van een olifant met een mooi verhaaltje over krachtige samenwerking, geluk en voorspoed. Hij wordt er helemaal verlegen van. De fles Berenburg die we ook nog in onze tas hebben, laten we daar maar lekker zitten, anders raakt de arme man helemaal van zijn stuk.

Bijlages?
Als eerste laten we hem een plattegrond zien van onze plannen. Hij vindt het allemaal zeer interessant en knikt goedkeurend. De bomenrij voor privacy voor de buren wordt erg gewaardeerd. Hij heeft voor ons het formulier voor de aanvraag uitgeprint. Het is een formulier van 17 kantjes waar we zelf ook al mee aan het worstelen zijn, maar dat laten we niet blijken. Hij wil ons uitleggen wat we allemaal aan bijlages moeten toevoegen, maar al bij de tweede bijlage komt hij er niet meer uit en bij de vijfde roept hij zijn secretaresse erbij en ook zij moet vaststellen dat ze van die bewuste bijlage nog nooit gehoord heeft.

Vervolgens gaat hij iemand bellen, het blijkt de DDT te zijn, de overkoepelende organisatie die bouwprojecten moet goedkeuren. Deze persoon weet er meer van en geeft te verstaan dat het plan door een architect gecheckt moet worden. Nu wordt het nog lastiger voor de burgemeester, hij vertelt ons schoorvoetend dat zijn gemeente (400 inwoners) geen architect heeft en dat hij ons daarbij niet kan helpen. Hij voegt er ook nog aan toe dat hij nog nooit zo’n groot project gehad heeft in zijn gemeente. Dit bevestigt wat we in de eerste secondes al dachten: deze burgemeester vindt het nog spannender dan wij! Met de goede wil zit het wel goed dus. Na een hartelijk afscheid staan we weer buiten en trakteren we onszelf bij de bakker op taartjes om deze missie te vieren.