29 juli 2017: Verschrikkelijk nieuws

In memory of my father, Frank Simons, died Juli 29, 2017.

Voordat we aan dit avontuur begonnen, hadden we al bedacht dat als we in Frankrijk zouden wonen, er een keer een moment zou zijn dat we voor een overlijden acuut naar Nederland zouden moeten gaan. Maar dat dit in een vakantie ook kon gebeuren, daar hadden we nog nooit bij stil gestaan. Toch gebeurde het onvoorstelbare: het nieuws bereikte mij dat mijn (Marvin’s) (pleeg)vader overleden was.
Hij was op vrijdag begonnen aan de fietstocht van zijn leven, de Transcontinental Race. Van Geraardsbergen, België, naar Meteora, Griekenland, een tocht van bijna 4.000 km en dit moest hij binnen 15 dagen voltooien. De tocht begon ’s avonds in het donker en hij was er klaar voor. Met de tracker die iedere fietser bij zich had, kon je hem volgen. Na iets meer dan 80 km fietsen stopte zijn tracker……
De volgende ochtend keek mijn moeder hoe ver hij al was gekomen en ze dacht, hij schiet ook niet echt op. Toen de politie op de stoep stond, wist ze meteen waarom. Helaas was niet alleen de tracker gestopt….


Tussen 2 dorpen is hij van achteren aangereden, door een jongeman en deze is doorgereden. Hij was op slag dood. Deze jongeman is de volgende dag vanuit zijn huis opgehaald door de politie, bleek later nadat ik de plek heb bezocht en met politie en getuigen heb gesproken.
Met veel verdriet heb ik met mijn broers en moeder afscheid moeten nemen van mijn pleegvader, maar desondanks hebben we wel een mooie crematie gehad. Er waren studiegenoten van vroeger aanwezig, veel fietsers, zelfs sommigen die voor de crematie een ererondje hebben gereden en in vol tenue in de zaal aanwezig waren, en vele andere vrienden en familie.
Een week later was de finish in Meteora, Griekenland. Mijn broer Job is daar heen gegaan en ze hebben daar een ereronde voor papa gereden, met Job voorop. Daarna heeft Job nog een speech gehouden en heeft hij met diverse fietsers gepraat. Dit was een erg mooi gebaar van de organisatie!

Na de crematie ben ik terug naar huis gegaan (Frankrijk).
Het was fijn om weer in Frankrijk te zijn, bij mijn kinderen, bij Jacinta. Maar dit heeft wel behoorlijk wat impact op onze werkzaamheden gehad. Ik was afwezig en had weinig inspiratie. Daarom ben ik maar wat meer met de kinderen gaan doen, dat voelde fijner om te doen dan echt veel te klussen.