28 april 2017: Emmaus

     
Eindelijk is het gelukt om naar een rommelmarkt te gaan. Alle andere keren was de markt steeds op een moment dat we of net aankwamen, of net weggingen of het was helemaal niet…

Het kan er heel druk zijn. Voordat je binnenkomt moet je eerst een slinger van dranghekken door zoals bij een attractie van de Efteling. Wij komen laat aan dus de grootste drukte is al voorbij, maar wij stellen ons zo voor dat de Fransen stipt om 9.00 uur achter elkaar staan te dringen om als eerste bij de beste koopjes te zijn. Fransen zijn namelijk dol op rommelmarkten. Niet iedereen heeft veel geld en hier kan je voor een prikkie een complete huisraad bij elkaar sprokkelen.

Klapdeurtjes
De vrijwilligers van Emmaus halen overtollige huisraad gratis bij je op, sorteren het en verkopen het voor heel weinig. De opbrengsten van de markt gaan naar voorzieningen voor de armen.

Eerst komen we in een soort overdekte markthal. Daar zijn als het ware allemaal kleine winkeltjes gemaakt, compleet met klapdeurtjes. Zo heb je een hoekje voor servies, elektra, boeken, kleding en meubels. Elke keer als je zo’n winkeltje verlaat, schrijft een vrijwilliger op een briefje welke spullen je hebt uitgezocht en noteert de prijs. Helemaal aan het einde is dan de kassa en kun je die briefjes inleveren en betalen.

Hier vinden we niet echt wat we zochten. Alleen Olivia is weg van een geborduurd paardenhoofd in een gouden lijst. Die hebben we voor 1 euro meegenomen. Vervolgens komen we buiten, daar begint de markt eigenlijk pas echt. Zo veel troep hebben we nog nooit bij elkaar gezien. Wastafels, toiletpotten (sommige met het wc-blokje er nog in hangend…), deuren, plantenpotten, maar ook allerhande meubels en stoelen.

Kasteelstoelen
De stoelen daar zijn we voor gekomen. Vanuit Nederland hebben we al een tafel meegenomen, een zelfgemaakte, jaren geleden op de oprit van Jacinta’s ouders. En daar staan nu nog de klapstoeltjes van de vakantie bij, maar die zijn veel te laag. Na enig speuren en proefzitten vinden we 6 identieke (in Mirthe’s bewoordingen) kasteelstoelen. Met een zachte zitting in een truttig Frans motiefje. Kosten: 4 euro per stuk…

Met enig gepuzzel past alles in onze ruime station en zo tuffen we weer terug. Marvin besluit om via een omweg langs mooie kleine weggetjes te rijden. We hebben namelijk lunch meegenomen. En zo komen we langs deze prachtige kerk in La Bénisson-Dieu. Hier hebben we even rondgekeken en wat foto’s gemaakt die je binnenkort elders op de website tegen zult komen.

Vervolgens rijden we nog wat verder en komen in een mooi bos terecht waar we hebben geluncht en waar we een stukje gewandeld hebben. Prachtig bos, maar je moet er niet met blote voeten in sandalen lopen (dat deden wij gelukkig ook niet), want het barst er van de rode mieren. Ook hier kunnen we weer mooie foto’s maken.

Thuis hebben we de stoelen op hun plek gezet, 4 boven bij de tafel en 2 bij de kachel. Langzaamaan krijgt ons huisje vorm! Wat jammer alleen dat we morgen al weer naar Nederland terug gaan …. 🙁