23 april 2017: Verse vis

      
Hoera! Het is meivakantie, we zijn in Frankrijk, het is zondag en het is warm. Hoe kom je zo’n dag door? Zonder al te veel energie, maar wel gezellig samen met je gezin en kennissen. In Frankrijk is maar een antwoord mogelijk: vissend. In je eigen visvijver welteverstaan.

Terwijl wij aan het klussen zijn (troep van vlieringen af halen, hondenhok afbreken, muren afbikkelen), zijn onze Franse buren druk in de weer rondom hun visvijver. De vorige dag al hadden ze gras gemaaid, snoeiafval verbrand en de boel netjes gemaakt. Nu arriveren ze met stoelen en koelboxen. Eerst uitgebreid lunchen en uiteindelijk gaan de hengeltjes uit. Na een poosje komt de buurvrouw naar ons toe om te vragen of Marvin niet ook een hengeltje uit wil gooien. We zijn nog druk bezig, maar de kinderen willen dat natuurlijk wel ervaren. Dus snel onszelf een beetje opgefrist en daar gaan we.

Met een lange hengel vangen de kinderen met het grootste gemak kleine voorntjes van een centimeter of 10. Ze hebben de grootste lol. Olivia presteert het om een visdraad met vis eraan in een boom te draperen…. Uiteindelijk krijgen we een hele emmer met kleine visjes mee en wordt ons nog even uitgelegd hoe we ze moeten bereiden.

Even later zitten we dus met z’n allen van die kleine, meeste nog levende, kleine priegelvisjes te fileren. Een heel karwei, maar uiteindelijk hebben we twee koekenpannen vol. En nog hadden we niet alles gehad. Toen het ’s avonds donker werd, heeft Marvin die maar terug in de vijver gegooid… Niet doorvertellen aan onze buren…

En hoe smaakten ze? Vooral lekker knapperig. En trots op deze eigen vangst en onze overwinning om ze te bereiden. We voelen ons weer wat meer Frans ingeburgerd.