1 mei 2016: Antully

antully     antully-schuren
In Nederland heb ik op internet een huis te koop gezien op 10 km vanaf Autun. Volgens de beschrijving zit er 7 hectare (!) grond bij, een klein wit huisje van 50 m2 en een drietal erg vervallen schuren. Na enig gespeur hebben we de locatie op Google Maps gevonden. Franse makelaars vermelden namelijk nooit adressen bij de woningen die ze te koop hebben staan.

Herinneringen
Eerst hebben we een bezoek gebracht aan Autun. Op een terrasje aldaar kwamen bij ons herinneringen boven van een jaar geleden. Hoe we in een tuintje naast de grote kerk van Autun na een zeer informatieve lezing van Marianne Claus een lunch geserveerd kregen. De kippen kakelden in het rennetje naast de kerk en wij kregen dikke sneden Frans landbrood met nog dikkere plakken eendenpaté. En dat alles klaargemaakt door onze gastheren en gastvrouwen van de gemeente van Autun. De burgemeester schoof aan en diende de salade aan ons op.

Of aan het afscheid van de groep op de ‘boulevard’ van Autun onder de platanen met een prosecco en tapashapjes. Er was genoeg voor iedereen. Dus de fotograaf van de plaatselijke krant van Autun die dit buitenlandse gezelschap had vastgelegd en een paar vragen had gesteld voor zijn stukje, schoof ook gezellig aan, en later kwam er nog wat aanhang van de organisatie bij. Vele woorden van dank, verrassinkjes, liedjes en een traan kwamen voorbij. Sommigen bleven die nacht nog in Autun maar wij trokken na de hapjes toch echt richting Nederland. Met pijn in ons hart, na zo’n bijzonder weekend. Helaas, kinderen en werk riepen ons weer.

Druilerige potentie
We leven nu in mei 2016 en veel terrasjes zijn nog niet eens open. Het weer betrekt overigens ook steeds meer. Tijd om de auto in te duiken en op huizenjacht te gaan.   Even buiten Autun vinden we het object tegen een grijze en druilerige lucht. Het kleine witte huisje trekt ons gelijk aan, maar 50m2 is natuurlijk veel te klein voor ons gezin. Aan de overkant van de weg vinden we de schuren, echt heel vervallen, maar met de juiste fantasie hebben deze zeker potentie om chambres te worden. Achter de schuren zien we het land liggen, vanaf de heuvel kijk je een dalletje in met dorpjes en windmolens. Heeft ook zeker charme.

We voelen een onzeker enthousiasme. 7 hectare is veel grond, maar de prijs is fors voor ons. We zien mogelijkheden, maar er moet ook nog heel veel gebeuren voordat er wat te verdienen valt. Het woonhuis is eigenlijk te klein en bovendien is het pand gelegen aan de oostkant van Autun, terwijl wij een voorkeur hebben voor de westkant, dan zit je namelijk dichter tegen de Morvan aan.

Deze dubbele gevoelens zullen nog lang in ons hoofd spelen. Wat vinden we nu echt belangrijk? Welke keuzes…?

ontdekweekend-afscheidsborrel-1     ontdekweekend-afscheidsborrel-2