1 april 2016: De ontdekking

het-roer-om     snuffie
Op de dag dat ons konijn in hongerstaking ging wegens aandachtstekort, realiseerden we dat ons huidige leven niet meer klopte. Stond de een na het vloeibaar voeden van een versuft konijn om 11 uur ’s avonds de lunch voor de kinderen klaar te maken, moest de ander eigenlijk alvast een potje avondeten koken zodat onze meiden de volgende dag tenminste op een fatsoenlijke tijd op de opvang konden eten. En dat allemaal zodat wij ouders lang genoeg konden doorwerken om de stress de baas te blijven. Het konijn is gevoed en de broodjes zijn gesmeerd, maar daarna zijn we lekker op de bank geploft.

En dus zaten de we de volgende avond om half 8 nog te eten, terwijl de meeste klasgenoten van Mirthe (9 jaar) en Olivia (6 jaar) allemaal al bijna in hun bed lagen. Tja, zo gaat dat bij ons. Marvin werkt fulltime op kantoor en ik ben 4 dagen in de week docent Nederlands op een middelbare school.

Kan het anders?
Ja! Jaren terug verzuchtten we al tegen elkaar ‘laten we een camping beginnen’, steeds kwam het er niet van, maar nu is door dat suffe konijn het kwartje gevallen. Wij gaan naar Bourgondië! Een streek waar we al jarenlang graag komen. In eerste instantie omdat die naam toch al het goeds van het leven voorspelt. En voor je het weet heb je je hart verkocht aan die streek. Kom je er voor het eerst met een dribbelende peuter, daarna met de tweede in de buik en een paar jaar later met het complete gezin.

En elke keer weer dat gevoel: hier voelen we ons thuis, hier willen we blijven. Want de rest van de tijd ben je aan het rennen-vliegen-haasten en weer doorgaan. De druk staat niet in verhouding tot geluk. En dus is het tijd om het roer om te gooien. Wat en hoe we dat precies willen gaan doen en waarom het haalbaar is kunt u lezen in deze blog die we vanaf nu bijhouden.